jueves, 21 de junio de 2012
Non subestimes, o golpe definitivo é o que conta.
Despois de toda a vida traballando mirou a súa casa e sorriu. Costaralle moito esforzo pero sacara unha empresa a diante, casara coa muller máis guapa e intelixente da vila, tiveran dous fillos altos e bos mozos que querían seguir os seus pasos na empresa e unha filla que aspiraba a ser coma súa nai, unha boa muller. (...) Achegouse á caixa forte e abreuna, mirou todo o que alí gardaba e sentíu bágoa por que non lle quedaban anos suficientes para disfrutalo coa sua amada esposa. De repente alguén o golpeou na cabeza e cau no chan. Cando a policia chegou só atopou a caixa vacía, a el no chan e no charco de sangue unha foto del cunha pequena, a viva imaxe da súa muller.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario